سازمان بهره‌وری آسیا، یک سازمان میان دولتی – منطقه‌ای است که در ماه می سال ۱۹۶۱ به عنوان بخشی پیش‌قدم در بهره‌وری برای توسعه بیشتر اقتصادی در آسیا و منطقه اقیانوس آرام تأسیس شد.

هم اکنون ۲۰ کشور از قاره آسیا در این سازمان عضو می باشند. فعالیت این سازمان از طریق شبکه‌ای از سازمان‌های بهره‌وری ملی (NPOها) است که به عنوان بدنه‌های رسمی رابط برای پیاده‌سازی پروژه‌ها و پیشبرد حرکت‌های بهره‌وری ملی در کشورها قلمداد می شوند. APO از طریق دبیرخانه خود در توکیو با سرویس‌دهی به عنوان مغز متفکر و مشاور منطقه‌ای و اقتصاد ۲۰ کشور عضو اقدام به راه‌اندازی تحقیقات و بررسی‌هایی برای شناسایی نیازهای معمول جهت توسعه طرح‌های عملی مناسب کرده که تلاش‌های اعضا در توسعه اقتصادی از طریق افزایش بهره‌وری را حمایت می‌کند. در میان دیگر کاربردها، یک کاربرد کلیدی دیگر APO، انتشار دانش و اطلاعات درباره متدولوژی‌ها و ابزارهای بهره‌وری در منطقه از طریق برگزاری سمینارها، کنفرانس‌ها، کارگروه‌ها و جلسات مطالعه می‌باشد.

مأموریت
APO در حقیقت یک سازمان دولتی - منطقه ای بوده که مأموریت آن همکاری در توسعه اقتصادی - اجتماعی آسیا و اقیانوس آرام از طریق افزایش بهره‌وری است. APO یک سازمان غیر سیاسی، غیر سودآور و بدون ملاحظات قومی و یا جنسیتی است.

برنامه‌ها و فعالیت‌ها
فعالیت‌های APO بخش‌های صنعت، خدمات و کشاورزی را با تمرکز ویژه بر توسعه اقتصادی – اجتماعی، توسعه بنگاه‌های اقتصادی کوچک و متوسط، مدیریت منابع انسانی، تحلیل و سنجش بهره‌وری، مدیریت دانش، مدیریت فناوری و تولید فناوری اطلاعات، توسعه NPOها، بهره‌وری سبز، توسعه انجمن یکپارچه، تجارت محصولات کشاورزی، سیاست‌ها و توسعه کشاورزی، فناوری و منابع و بازاریابی کشاورزی پوشش می‌دهد. فعالیت‌های مؤسسه در قالب تحقیقات، نشست‌ها، کنفرانس‌ها، جلسه‌های مطالعه، کارگروه‌ها، دوره‌های آموزشی، سمینارها، مأموریت‌های مطالعه شهودی و پروژه های بصری است.

نوع فعالیت‌ها
در APO دو نوع فعالیت وجود دارد:
1. پروژه چند کشوری
این پروژه‌ها مربوط به موضوعات مشترک بین تمام کشورهای عضو و یا گروهی از کشورهای عضو با نیازهای یکسان می‌باشند. شکل‌هایی که این پروژه‌ها به خود می‌گیرند عبارتند از:
   کارگاه‌ها
   دوره‌های آموزشی
   سمینارها
   مأموریت‌های مطالعه شهودی
   آموزش الکترونیک
   تحقیقات
   جلسات مطالعه
   نشست‌ها
   کنفرانس‌ها
2. پروژه‌های تک کشوری:
این پروژه‌ها نیازهای معین یک کشور عضو را برآورده می‌کند و شکل‌های زیر را به خود می‌گیرند:
   خدمات تخصصی فنی
   مأموریت‌های مطالعه شهودی انفرادی
   همکاری دوجانبه بین NPOها
   برنامه‌های پخش ملی

منبع: پرتال جامع علوم انسانی، سایت سازمان ملی بهره‌وری، سایت APO

*تالیف و گردآوری: احمد احمدی یزدی